Ballade van ‘n eks-Verkenner

So ek moet bieg: Ek was teleurgesteld in my nuwe offisier-ervaring op Lunsklip. Ek is nie meer ‘n
Selfie óf ‘n Varia-lid óf ‘n Sterretjie nie, en skielik moet ek myself (en ander) vermaak en werk doen(?).
Ek het half verwag om dieselfde ervaringe as my vorige jare op hierdie kamp te hê, tot ek besef het dat
my hele benadering verkeerd is: As offisier is jou plig nie teenoor jouself nie, maar teenoor die Verkenners
wat in jou sorg geplaas is. Die genot wat jy uit hierdie plig put mag dalk nie dieselfde wees as die genot wat
jy vroeër jare uit Verkennerwees geput het nie, maar ‘n genot is dit beslis. Dalk selfs ‘n dieper genot?
Maar saam met hierdie genot kom die verantwoordelikheid van gesag (ek vertrou elkeen vir hom- of haarself dit kan uitwerk …)
Ek kan my gesindheid teenoor Lunsklip ná afloop van my soetsappige innerlike worsteling dus beskryf as een van “Paying it forward.” Ek gaan van nou af poog om die Lunsklip-ervaring vir Verkenner kampeerders so goed en lekker te maak soos wat dit vir my eens was. Net soos al die ander eksverkenners op hierdie kamp.
Nina Rossouw